محدوده سامن به علت دارا بودن ارتفاعات نسبتا زياد از سطح دريا داراي تابستانهاي معتدل و زمستانهاي سرد و نسبتا طولاني مي باشد. بطوريكه فعاليت اكتشافي در فصل زمستان امكانپذير نمي باشد. بنابراين بهترين زمان جهت عمليات صحرايي ماه هاي ارديبهشت تا آبان مي باشند. ميانگين بارندگي سالانه 350 ميليمتر است. گسترش زياد فيليتها و اسليتها در منطقه مانع از نفوذ نزولات جوي به سفره هاي آب زيرزميني مي شوند و آبهاي سطحي اغلب به صورت جريانهاي فصلي از منطقه خارج مي شوند. مخازن كارستي و يا چشمه هايي كه قابل توجه باشند در منطقه وجود ندارد. در مجموع منطقه كم آب است و كشاورزي اكثرا به صورت ديم با محصول گندم مي باشد. راه دسترسي به محدوده از طريق جاده ملاير-نهاوند بعد از طي حدود 25 كيلومتر از طريق دوراهي آورزمان امكانپذير است. بطوريكه بعد از طي حدود 5 كيلومتر به شمال محدوده مي رسيم (شكل1-1).
   1-3- ژئومورفولوژي منطقه
   بطور كلي ارتفاع متوسط اين ناحيه (از سطح دريا) زياد است اما كوههاي بلندي در منطقه نمي توان ديد. مورفولوژي منطقه تقريبا هموار است كه اين وضع در وهله اول محصول نوع سنگهاي سازنده ارتفاعات مي باشد. بخش عمدهاي از اين سنگها فيليتهاي سياه رنگ و تودههاي نفوذي گرانيتوئيدي مي باشند. ماهيت فيزيكي هر دو نوع سنگ به گونه اي است كه در مقابل عوامل هوازدگي مقاومت چنداني نداشته و فرسوده مي شوند. تنها ارتفاعات آهكي موجود در جنوب شرقي ملاير است كه بلندترين نقاط را به خود اختصاص داده است و تا 2836 متر از سطح دريا ارتفاع دارد. ارتفاعات موجود در محدوده به صورت تپه هاي كمشيب و دره هاي پهن با شيب ملايم بوده و از شمال به دشت منتهي مي شوند. ارتفاع دشت از سطح دريا حدود 1670 متر ميباشد.
   1-4- جايگاه زمين شناسي و پديدههاي مرتبط با زايش طلا در منطقه
   وضعيت زمين شناسي اين منطقه از زون ماگماتيسم سنندج-سيرجان تبعيت مي كند (شكل 1-2). بطوريكه عمده محدوده از يك توده نفوذي و دگرگوني هاي مرتبط با آن پوشيده شده است. واحدهاي رسوبي با سن كرتاسه و ژوراسيك در منطقه حضور دارند و بخشهاي زيادي از اين واحدها تحت تاثير دگرگوني مجاورتي قرار گرفته اند. تعامل بين واحدهاي سنگي و اين توده نفوذي عامل اصلي كانيزاييهاي رخداده (طلا و تنگستن) در منطقه هستند.

 

                                                            تقدیم به همه همشهریان عزیزم . رضا ترابی