·       تک درخت                                                

 

 

ای ابر نوبهار!

در این غروب غم زده

بر من ببار

بر برگهای بی طراوت من،

                               اما

ابر عقیم بی نم باران گذشت و رفت

□

عابر! به سوی من

بر شاخسار بی بر و برگم نظر فکن

اینجا

هرچند چشمه سار روان نیست

بنشین

بنشین دمی و بر من تنها نگاه کن

عابر،

بی هیچ التفات شتابان گذشت و رفت

□

ای پر کشیده جانب ناهید و مهر و ماه!

جولان دهنده در دل این واژگون سپهر

هشدار! بیم غرش توفان

هشدار! بیم بارش و بوران است

بر شاخسار من

                 بنشین

اما پرنده

هیچش به دل نه بیم ز توفان گذشت و رفت

□

 

هان آهوی فراری این صحرا!

تا دوردست می نگرم

صیاد نیست در پی صید تو

                             بازگرد

قدری درنگ

              در بر من،

قدری درنگ کن

آهو

چون برق و باد هراسان گذشت و رفت

□

شب می رسید و روز

دلخسته از درنگ

افسرده از بسیط بیابان گذشت و رفت

 

 

 

                                                                 " زنده یاد حمید مصدق "